Zakładanie wenflonu – przygotowanie
Do prawidłowego założenia kaniuli dożylnej potrzebny jest szereg artykułów medycznych. W celu sprawnego i bezproblemowo przeprowadzenia procedury należy wyposażyć się w:
Stazę (opaskę uciskową)
Środek do dezynfekcji skóry
Gaziki jałowe
Wenflon
Przylepiec do kaniul
Strzykawkę
Igłę iniekcyjna
Sól fizjologiczną
Rękawiczki jednorazowe
Pojemnik na odpady medyczne
Ważne jest, żeby rozpocząć od dokładnego umycia i dezynfekcji rąk oraz założenia na nie rękawiczek jednorazowych. Jest to konieczne, aby zakładanie wenflonu przebiegało profesjonalnie oraz z zachowaniem wszelkich procedur higieny i bezpieczeństwa.
Jak założyć wenflon? – pierwsze kroki
Cały proces należy od wyboru odpowiedniego miejsca do wkłucia. Ocena powinna być dokonana pod kątem wizualnym oraz palpacyjnym. Zawsze należy wybierać duże i proste żyły, które są odpowiednio wyczuwalne i dobrze widoczne. Pacjent powinien być ułożony w wygodnej pozycji, aby ograniczyć jego dyskomfort. Najczęściej wenflon zakłada się w miejscu zgięcia łokciowego, bądź na grzbiecie dłoni.
Przed wkłuciem należy założyć opaskę uciskową. Sprawia ona, że żyły stają się bardziej widoczne. Stazę zakłada się powyżej miejsca wkłucia: to znaczy w górnej części przedramienia, bądź na nadgarstku.
Wybrane miejsce powinno być dobrze oczyszczone z pomocą środka do dezynfekcji skóry. Należy odczekać rekomendowany przez producenta preparatu czas, który potrzebny jest do wyeliminowana z powierzchni skóry większości niepożądanych drobnoustrojów.
Ostatnim elementem przygotowania jest wybór odpowiedniej kaniuli. Ważne jest, aby wybrać jak najmniejszy konieczny rozmiar, ponieważ zwiększa to komfort pacjenta. Musi być on jednak odpowiedni dla właściwej podaży płynu.
Procedura wkłucia dożylnego
Po wybraniu odpowiedniej kaniuli następuje moment wkłucia się do żyły. Chwytając wenflon przy pomocy trzech palców za jego korpus wprowadza się go pod odpowiednio ostrym kątem (30 – 45 stopni). Po wbiciu należy obniżyć kąt wkłucia. Po pojawieniu się krwi, wiemy, że został poprawnie wprowadzony.
Następnym krokiem jest wyjęcie igły, przy jednoczesnym wprowadzeniu na jej miejsce kaniuli. W tym momencie można już zdjąć opaskę uciskową z pacjenta.
Kolejno uciskamy żyłę powyżej miejsca wkłucia w celu zmniejszenia wypływu krwi. W celu ograniczenia jej wypływu należy zamknąć zawór z pomocą jałowego korka.
Zabezpiecz całość przeznaczonym do tego opatrunkiem (przylepcem do wenflonów)
Do kaniuli przy pomocy strzykawki wprowadza się niewielką ilość soli fizjologicznej, aby upewnić się że nie wystąpił żaden zator i przepływ płynu jest swobodny.
Jeżeli wenflon jest drożny i nie wystąpiły, żadne reakcje niepożądane (takie jak na przykład ból u pacjenta w miejscu wkłucia) proces zakładania można uznać za udany.
Po wkłuciu – co dalej?
Wymiana wenflonu powinna standardowo następować po około 72 godzinach. Minimalizuje to ryzyko infekcji. Dłuższe przetrzymanie kaniuli może (poza infekcją) skutkować powstawaniem skrzepu lub stanów zapalnych. W przypadku złego stanu żył spowodowanych np. chemioterapią czas ten może się skrócić, dlatego powinien być on dostosowany do konkretnego pacjenta.