Zakładanie wenflonu krok po kroku – co warto wiedzieć?

Czym jest wenflon i do czego służy?

Wenflon inaczej zwany kaniulą dożylną zapewnia stały i ułatwiony dostęp do układu żylnego pacjenta. Jest powszechnie stosowany w szpitalach, klinikach czy placówkach medycznych. Personel medyczny wykorzystuje go m.in. do bezpiecznego podawania kroplówki, leków czy przeprowadzania transfuzji krwi bez konieczności wielokrotnego nakłuwania żył.

Wenflony mogą różnić się między sobą w zależności od przeznaczenia. Przy wyborze odpowiedniej kaniuli należy kierować się rozmiarem, średnicą, długością, ale także materiałem z którego została wykonana.

Przygotowanie przed wkłuciem

Przed wykonaniem procedury założenia wenflonu należy przeprowadzić kilka niezbędnych czynności wprowadzających. Należą do nich:

• Przygotowanie stanowiska pracy.
• Skompletowanie wszystkich artykułów medycznych koniecznych przy wykonywaniu procedury.
• Potwierdzenie tożsamości pacjenta oraz poinformowanie go o wykonywanej procedurze.
• Ocena stanu pacjenta w tym zebranie informacji o możliwych przeciwwskazaniach.

Stanowisko pracy powinno być czyste oraz umożliwiać swobodny dostęp do wszystkich niezbędnych materiałów. Na materiały które koniecznie należy skompletować składają się: rękawiczki jednorazowe, kompresy (gaziki) jałowe, środek do dezynfekcji skóry, staza, wenflon, strzykawka, igła iniekcyjna, sól fizjologiczną, koreczek, przylepiec do kaniul oraz pojemnik na odpady medyczne.

Zakładanie wenflonu – krok po kroku

Profesjonalne zakładanie kaniuli dożylnej wymaga uprzedniego przeszkolenia. Personel medyczny musi wykonywać całą procedurę zgodnie z obowiązującymi procedurami oraz z zachowaniem wszelkich zasad bezpieczeństwa w tym zasad aseptyki. Poniżej przedstawimy przykładowy poradnik jak powinno wyglądać prawidłowe zakładanie wenflonu.

Pierwsze kroki

1. Cały proces rozpocznij od dokładnego higienicznego umycia i dezynfekcji rąk, a następnie załóż niejałowe rękawiczki ochronne. Pozwoli to wykonać procedurę nie tylko profesjonalnie, ale także z zachowaniem zasad aseptyki. Będzie to miało bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo pacjenta.
2. Przejdź do wyboru odpowiedniego miejsca do wkłucia. Ocena powinna być dokonana pod kątem wizualnym oraz palpacyjnym. Zawsze wybieraj duże i proste żyły, które są odpowiednio wyczuwalne i dobrze widoczne. Pacjent powinien być ułożony w wygodnej pozycji, aby ograniczyć jego dyskomfort. Najczęściej wenflon zakłada się w miejscu zgięcia łokciowego, bądź na grzbiecie dłoni.
3. Przed wkłuciem należy założyć opaskę uciskową. Sprawia ona, że żyły stają się bardziej widoczne. Stazę zakłada się na około minimum 5 cm powyżej miejsca wkłucia. Zrób to w górnej części przedramienia, bądź na nadgarstku.
4. Wybrane miejsce oczyść z pomocą środka do dezynfekcji skóry. Odczekaj rekomendowany przez producenta preparatu czas, który potrzebny jest do wyeliminowana z powierzchni skóry większości niepożądanych drobnoustrojów. Następnie osusz je z wykorzystaniem gazika.
5. Ostatnim elementem przygotowania jest wybór odpowiedniej kaniuli. Ważne, aby wybrać jak najmniejszy konieczny rozmiar, ponieważ zwiększy to komfort pacjenta. Musi być on jednak odpowiedni dla właściwej podaży płynu.

Procedura wkłucia

1. Po wybraniu odpowiedniej kaniuli następuje moment wkłucia się do żyły. Uchwyć wenflon za korpus przy pomocy trzech palców. Wprowadź go pod kątem 30-45 stopni (w zależności od miejsca wkłucia). Po wbiciu się obniż kąt wkłucia. Pojawienie się krwi świadczy o prawidłowo umiejscowionej kaniuli.
2. Wycofaj igłę, jednocześnie wprowadzając kaniulę do światła naczynia. W tym momencie można już zdjąć opaskę uciskową z pacjenta.
3. Wyrzuć igłę do pojemnika na odpady medyczne.
4. Kolejno podłuż gazik pod wenflon i uciśnij żyłę powyżej miejsca wkłucia, aby zmniejszyć wypływ krwi. Zamknij zawór z pomocą jałowego koreczka.
5. Zabezpiecz całość przeznaczonym do tego opatrunkiem (przylepcem do wenflonów).
6. Przy pomocy strzykawki wprowadź niewielką ilość soli fizjologicznej do kaniuli, aby upewnić się że nie wystąpił żaden zator i przepływ płynu jest swobodny.

Jeżeli wenflon jest drożny i nie wystąpiły, żadne reakcje niepożądane (takie jak na przykład ból u pacjenta w miejscu wkłucia) proces zakładania można uznać za udany.

Po wkłuciu – co dalej?

Pamiętaj, aby wszystkie zużyte artykuły medyczne umieścić w pojemniku na odpady medyczne. Właściwe składowanie odpadów po wykonaniu procedur medycznych jest niezbędną czynnością ograniczającą przenoszenie drobnoustrojów oraz zmniejszającą ryzyko zakażeń. Dodatkowo nie zapomnij o ponownym umyciu i dezynfekcji rąk po zdjęciu i utylizacji rękawic.

Ostatnim elementem jest udokumentowanie wykonanego zabiegu zgodnie z zasadami obowiązującymi w placówce medycznej. Ułatwi to monitorowanie stanu zdrowia pacjenta, identyfikowanie przyczyn ewentualnych problemów oraz planowanie kolejnych czynności w ramach dalszej opieki.

Pielęgnacja miejsca wkłucia. Jak ograniczyć ryzyko zakażenia?

Pielęgnacja miejsca wkłucia jest niezbędną czynnością ograniczającą ryzyko możliwych powikłań. Do zadań personelu medycznego należy:

• Ocena stanu miejsca wkłucia.
• Wymiana opatrunku oraz monitorowanie jego stanu.
• Kontrola drożności kaniuli.
• Wymiana wenflonu.

Regularna ocena stanu miejsca wkłucia jest podstawowym obowiązkiem personelu medycznego. W sytuacji, gdy pacjent skarży się na ból, bądź widoczny jest obrzęk czy zaczerwienienia, konieczna jest natychmiastowa reakcja. Dodatkowo nie można zapominać o bieżącej kontroli stanu opatrunku. Powinien być on suchy, czysty i regularnie wymieniany. Nieodzownym elementem jest również regularne badanie drożności kaniuli oraz jej wymiana.

Zgodnie z tradycyjnym podejściem wenflon powinien być wymieniany po około 72 godzinach. W takim przypadku kierowano się chęcią minimalizacji ryzyka infekcji, powstawania skrzepów lub stanów zapalnych. Aktualne podejście kładzie jednak nacisk na obserwację pacjenta. To stan miejsca wkłucia oraz stan pacjenta powinny być głównym kryterium przy podejmowanej decyzji o ewentualnej wymianie kaniuli.

Podsumowanie

W placówkach medycznych to właśnie bezpieczeństwo i zdrowie pacjenta zawsze powinno stać na pierwszym miejscu. Skuteczne zakładanie wenflonu wymaga nie tylko wiedzy, ale także praktycznych umiejętności, doświadczenia oraz opanowania. Profesjonalne wykonanie procedury powinno odbywać się w warunkach komfortowych zarówno dla pacjenta, jak i personelu medycznego. Konsekwentne stosowanie zasad bezpieczeństwa (w tym zasad aseptyki) ograniczy ryzyko potencjalnych powikłań.